روز بيست و سوم در اين روز ، جرّاح بن سنانِ اسدى در تاريكىهاى ساباطِ مدائن ، مغولى « 1 » و به قولى خنجرى مسموم بر ران مبارك امام حسن زد « 2 » كه تا استخوان بشكافت ، پس حضرت از شدت درد دست به گردن او افكند و هر دو بر زمين افتادند ، پس مواليان آن حضرت آن ملعون را بكشتند و امام حسن را در سريرى گذاشتند به مدائن به خانهء والى مدائن ، سعد بن مسعود عموى مختار بردند . سعد جرّاحى آورد و جراحت آن حضرت را به اصلاح آورد . « 3 » زيارت امام حسن و لعن بر قاتلان و ظالمان آن حضرت در اين روز مناسب است . شب بيست و چهارم نمازش چهار ركعت است به حمد و اخلاص . « 4 » روز بيست و چهارم در اين روز ، سنهء 7 ، فتح خيبر و قتل مَرحَبِ يهودى بردست معجزنماى حضرت اسدالله الغالب على بن ابى طالب عليه السلام واقع شد . « 5 » بدان كه چون رسول خدا با اصحاب به جنگ خيبريان رفت و قلعهء قموص را محاصره كرد هر روز يك تن از اصحاب عَلَم بگرفت و به مبارزت شتافت و شبانگاه

--> ( 1 ) . مغول آن تيغى را گويند كه در ميان عصا جا دارد . ( منه ) ( 2 ) . مصباح المتهجّد ، ص 812 ( 3 ) . رك : بحار الأنوار ، ج 44 ، ص 27 - 28 . ( 4 ) . مصباح كفعمى ، ج 2 ، ص 613 ، فصل 43 ( اعمال رجب ) . در مصباح چهل ركعت آمده است . ( 5 ) . مصباح المتهجّد ، ص 812